هو آت آت ان فى السّماء لخبرا و ان فى الأرض لعبرا مهاد موضوع و سقف مرفوع و بحار تموج و تجارة تروج و ليل داج و سماء ذات أبراج أقسم قسّ حقا لئن كان فى الأمر رضا ليكوننّ بعده سخط و إن للّه عزّت قدرته دينا هو أحبّ اليه من دينكم الّذى انتم عليه ما لى ارى النّاس يذهبون فلا يرجعون أ رضوا فاقاموا أم تركوا فناموا . چه اين كلمات قس بود كه بيشتر وقت مردم را بدان انهى و اندرز مىفرمود و خلاصهء معنى آن است كه : قبايل را از مرگ بيم مىداد و قدرت خداى را از خلق آسمان و زمين بديشان بازمىنمود و سوگند ياد مىفرمود ، از پس اين قانون كه شما بدان اندريد و نيكو شماريد سخط و غضب خداى در خواهد رسيد و شما را در خواهد يافت ، زيرا كه از براى خدا دينى است كه آن را دوست دارد و آن جز اين است كه شما بدان اندريد و اين سخن كنايت از ظهور خاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و آله بود . بالجمله ابو بكر نيز در انجمن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله حاضر بود عرض كرد كه من نيز شعرى از قس به خاطر دارم و اين شعر بخواند . بيت فى الذّاهبين الأوّلي * ن من القرون لنا بصائر لما رأيت مواردا * للموت ليس لها مصادر و رأيت قومى نحوها * يسعى الأصاغر و الأكابر لا يرجع الماضى إلىّ * و لا من الباقين غابر أيقنت انّى لا محا * لة حيث صار القوم صائر مع القصه قسّ بيشتر زندگانى خود را در اراضى نجران بگذاشت و يك صد و هشتاد ( 180 ) سال در اين جهان بزيست و هرگز دين و شريعت خود را بر كس آشكار نساخت و كلمات خود را بيشتر به رمز ادا مىفرمود تا عوام بدان راه نكنند و خواص بهرهء خود برگيرند . چون هنگام مرگ او فرا رسيد فرزندانش را گرد خود فراهم كرده بدين سخنان پند و اندرز كرد . مىفرمايد : انّ الالمعىّ « 1 » تكفيه البقلة « 2 » و ترويه المذقة « 3 » . يعنى : مرد دانا را سير مىكند گياه اندك و سيراب مىكند آب اندك . و گويد : من ظلمك وجد من يظلمه . يعنى : كسى كه با تو ظلم كند مىبايد كسى را

--> ( 1 ) . المعى : مرد زيرك . ( 2 ) . بقلة : تره تيزك ، نوعى سبزى . ( 3 ) . مذاق : چشيدن .